Paran Varsa İnsan, Yoksulsan Fazlalık mı? Garibanı Masadan Kaldırmak İsteyen Zihniyet!

Paran Varsa İnsan, Yoksulsan Fazlalık mı? Garibanı Masadan Kaldırmak İsteyen Zihniyet!

Paran Varsa İnsan, Yoksulsan Fazlalık mı? Garibanı Masadan Kaldırmak İsteyen Zihniyet!

(Konu Ankara'da) İnsanlık Bu Kadar mı Ucuzladı?

Parayla Değil, Vicdanla İnsan Olunur!

 Allah'ın Verdiği Rızka Kim Engel Olabilir?

Kibir Konuştu, İnsanlık Susturuldu!

İnsanlık Bu mu?

 Bir vatandaşın bir lokantada sarf ettiği iddia edilen sözler, vicdan sahibi herkesi derinden yaraladı.

"Ben bu garibanın karşısında yemek yemek zorunda mıyım? 

Rahatsız oluyorum. Kaldırın bu adamı buradan, başka yerde yemek yesin.

 Bununla da yetinmeyerek şunları söylediği öne sürüldü:

"Ben bir iş adamıyım. Buranın sürekli müşterisiyim.

Bu yemeğe o kadar para veriyorum. Gitsin dışarıda, kapının önünde yesin.

 Gerekirse yemeğinin parasını ben veririm. Atın karşımdan. Buraya parayı kazandıran benim, o değil. Anladınız mı?"

Oysa unutulmaması gereken bir gerçek vardır: Hiç kimse kimseye rızık veren değildir.

 Bu dünyada kulların rızkını veren yalnızca Allah'tır. Kim zenginliğiyle, makamıyla veya parasıyla bir insanı hor göremez.

Bir garibanın ekmeğine, onuruna ve haysiyetine dil uzatmak, insanlık vicdanını yaralar.

 Bugün güçlü olduğunu sananlar yarın aynı imtihanla karşılaşabilir.

Çünkü mal da mülk de makam da geçicidir. Kalıcı olan ise insanlıktır.

Allah büyüktür. Rızkımızı veren Allah'tır; insanlar değil. 

Bir garibanın bir lokma ekmeğine bile saygı göstermek, gerçek insanlığın gereğidir.